Technika wokół nas

Po II wojnie kula ziemska została już podzielona i politycy wskazali ludziom inne jeszcze nie zajęte terytorium poza powierzchnią Ziemi – Kosmos. Odbyło się to z podpowiedzią wojskowych, którzy w niby cywilnych programach kosmicznych znaleźli dodatkowo finansowany poligon badań i rozwoju potężnych rakiet.
Kosmos w rozumieniu tych programów, to cienka otoczka Ziemi sięgająca kilkuset, może kilku tysięcy kilometrów, Księżyc i ewentualnie najbliższe planety, Mars i Wenus. Fantazje niektórych pisarzy sięgały też najbliższych nam gwiazd.
Po 50 latach od chwili, gdy pierwsze rakiety uwolniły się od przyciągania ziemskiego, okazało się (co było wiadomo od początku), że w Kosmosie nie znajdziemy nic materialnego, czego pozyskanie usprawiedliwiłoby ponoszone koszty eksploracji.
Skały Księżyca są podobne do ziemskich a szybko przebiegające na nim procesy geologiczne nie rozwarstwiły minerałów i surowców w takim stopniu jak na Ziemi. Transport z Księżyca tych zwykłych skał kosztowałby tysiące razy więcej niż pozyskanie na Ziemi najdroższych minerałów. Również baza wojskowa na Księżycu widoczna jak „na patelni” nie miałaby większego znaczenia.
Kosmos jest jednak niewyobrażalnie wielki a przy tym przeraźliwie pusty. Obecne silniki rakietowe, stanowiące w zasadzie kres możliwości technologicznych, z trudem pokonują przyciąganie grawitacyjne Ziemi. Później w Kosmosie pozostaje już niewiele paliwa i rakieta może być dodatkowo rozpędzana do szybkości kilku kilometrów na sekundę. Podróż z taką szybkością do najbliższej gwiazdy trwałaby setki tysięcy lat.
Oferta posiadania na własność odległej gwiazdy może być atrakcyjna tylko dla największych snobów. Gdyby jednak rozdzielić pomiędzy ludzi żyjących obecnie na Ziemi wszystkie gwiazdy naszej Galaktyki, to każdy mógłby być „właścicielem” kilkudziesięciu gwiazd. Ale na naszej Galaktyce świat się nie kończy. W zasięgu teleskopów jest kilkadziesiąt miliardów galaktyk a każda licząca setki miliardów gwiazd. Trudno sobie nawet wyobrazić, że ten ogrom przestrzeni i obiektów kosmicznych jest stworzony dla ludzi.
Od dawna ludzi nurtuje pytanie, czy poza Ziemią rozwinęło się gdzieś życie. Poszukując form życia poza Ziemią, musimy najpierw zastanowić się nad cechami, które musi mieć to, co nazywamy żywą materią. Proste definicje, takie jak zdolność do wzrostu i rozmnażania, zawodzą, gdyż można podać wiele paradoksalnych przykładów . Część 2 będzie jutro o  godz 15:30